Złamania kości długich, takich jak kość udowa czy piszczelowa, wymagają stabilnego i precyzyjnego leczenia, aby zapewnić szybki powrót do sprawności. Jedną z najskuteczniejszych i najczęściej stosowanych metod jest zespolenie przy użyciu gwoździa śródszpikowego – techniki, która łączy wysoką stabilność z możliwością wczesnego obciążania kończyny.
Dzięki wprowadzeniu implantu bezpośrednio do kanału szpikowego uzyskuje się solidne podparcie od wewnątrz, co pozwala kości zrastać się w osi i minimalizuje ryzyko powikłań. W artykule wyjaśniamy, na czym polega to leczenie, jakie są jego zalety, jak wygląda proces rehabilitacji oraz czego może oczekiwać pacjent po zabiegu.
Zespolenie złamania kości gwoździem śródszpikowym – na czym polega i jak wygląda rehabilitacja
W tym artykule dowiesz się:
- Czym jest zespolenie złamania kości gwoździem śródszpikowym
- Jak wygląda skuteczna fizjoterapia i ćwiczenia po zabiegu
- Jak zapobiegać powikłaniom i wspierać prawidłowy zrost kości
1. Czym jest zespolenie złamania kości gwoździem śródszpikowym?
Zespolenie gwoździem śródszpikowym to jedna z najczęściej wykonywanych metod leczenia złamań kości długich, takich jak kość udowa, piszczelowa czy ramienna. Polega na wprowadzeniu specjalnego metalowego gwoździa do wnętrza kości, co stabilizuje jej odłamy od środka i umożliwia prawidłowy zrost.
Dlaczego ta metoda jest tak skuteczna:
- daje wysoką stabilność uszkodzonej kości
- umożliwia wczesne obciążanie kończyny
- minimalizuje ryzyko przemieszczeń
- pozwala szybciej wrócić do codziennych aktywności
Struktury, które są stabilizowane gwoździem śródszpikowym:
- trzon kości długiej (np. udowej, piszczelowej, ramiennej),
- odłamy kostne wokół miejsca złamania,
- przestrzeń śródszpikowa, pełniąca rolę naturalnego „kanału prowadzącego” dla gwoździa.
2. Jak wygląda skuteczna fizjoterapia po zespoleniu gwoździem śródszpikowym?
Rehabilitacja jest kluczowa dla prawidłowego odzyskania sprawności po operacji. Jej celem jest zmniejszenie bólu i obrzęku, przywrócenie zakresu ruchu, odbudowa siły mięśniowej, nauka prawidłowego obciążania kończyny oraz powrót do pełnej funkcji i aktywności.
Najważniejsze elementy fizjoterapii obejmują:
- manualne opracowanie tkanek miękkich
- mobilizacje stawów sąsiadujących ze złamaniem
- ćwiczenia czynne i czynno-bierne
- wczesne ćwiczenia izometryczne
- trening chodu z progresją obciążenia
- ćwiczenia siłowe i stabilizacyjne
- fizykoterapię (krioterapia, laser, elektrostymulacja w wybranych przypadkach).
Co ważne: większość pacjentów z gwoździem śródszpikowym może rozpocząć rehabilitację już w pierwszych dniach po zabiegu.
3. Jak zapobiegać powikłaniom i wspierać prawidłowy zrost kości?
Aby proces gojenia przebiegał prawidłowo, kluczowe jest:
- regularnie wykonywać ćwiczenia zalecone przez fizjoterapeutę
- dbać o mobilność stawów powyżej i poniżej złamania
- stopniować obciążenie zgodnie z zaleceniami lekarza
- utrzymywać prawidłową technikę chodu
- zadbać o dietę bogatą w wapń, witaminę D i białko
- unikać przeciążeń na wczesnym etapie leczenia – zwłaszcza skoków, biegania i gwałtownych ruchów
- zrezygnować z palenia, które spowalnia zrost kości
Literatura i źródła naukowe
Intramedullary nailing of femoral shaft fractures: current concepts – PubMed
Surgical and Nonsurgical Treatments for Proximal Femur Fractures: A Narrative Review (PDF)
Analiza funkcjonalna zespolenia śródszpikowego w leczeniu złamań kości piszczelowej (PDF)